Nie istnieje jednolita definicja Partnerstwa Publiczno-Prywatnego (PPP), ponieważ każde z państw wdrażających PPP w sposób indywidualny podchodzi do tego zagadnienia. Jednakże powszechnie poprzez PPP rozumie się długoterminową współpracę pomiędzy sektorem publicznym a sektorem prywatnym dla osiągnięcia wspólnego celu.
Rządy i samorządy na całym świecie poszukują funduszy na realizację swoich zadań publicznych z różnych źródeł. Jednym z nich może byś sektor prywatny. Finansowanie rozwoju infrastruktury przy wykorzystaniu PPP ma miejsce zarówno na szczeblu centralnym, jak regionalnym i lokalnym. W dużym stopniu zakres tego finansowania zależy od możliwości budżetowych władz danego szczebla.
Zakres prac w projekcie PPP obejmuje nie tylko budowę lub modernizację obiektów infrastrukturalnych według określonych standardów i warunków, ale dotyczyć może także przejścia przez sektor prywatny świadczenia określonych usług, tradycyjnie będących w gestii sektora publicznego (np. zaopatrzenie w wodę, usługi przewozów pasażerskich, itd.). Konsorcja firm prywatnych zostają zaangażowane przez stronę publiczną do wykonania inwestycji infrastrukturalnych, z reguły bardzo kapitałochłonnych. Transakcje tego typu stanowią popularną metodę realizacji zamówień, zwłaszcza gdy strona publiczna chce wykorzystaç umiejętności i wiedzy firm prywatnych oraz możliwości pozyskania kapitału do szybkiego stworzenia infrastruktury bez konieczności pozbywania się własności i znacznego obciążania budżetu publicznego.
Dzięki odciążeniu budżetu, strona publiczna może przeznaczyć własne, ograniczone środki na realizację pozostałych inwestycji. Jednak odciążenie budżetu nie powinno być jedynym powodem, uzasadniającym wykorzystanie PPP. Najistotniejszym czynnikiem, dla którego rządy i samorządy powinny przystępować do PPP, jest wskaźnik korzyści (z ang. value for money), określający wszystkie pożytki, nie tylko kosztowe, ale także społeczne, które należałoby zrealizować w ramach konkretnego projektu. I to właśnie przeanalizowanie wskaźnika korzyści powinno być jednym z pierwszych kroków przy podejmowaniu decyzji o PPP.
Kolejnym ważnym elementem charakterystycznym dla metody PPP jest wykorzystanie umiejętności sektora prywatnego, jego innowacyjności i sposobów zarządzania dla pozyskania infrastruktury w każdym obszarze, zarówno społecznym (np. edukacja, usługi ochrony zdrowia, sport i rekreacja), jak i ekonomicznym (np. transport, ochrona środowiska, usługi wodno-kanalizacyjne). Analitycy firm prywatnych, angażujących się w przedsięwzięcie PPP, dokonują analizy kosztów projektu w całym okresie trwania umowy. Nie oszczędzają więc przesadnie w trakcie budowy obiektu, aby maksymalnie obniżyć koszty i jedynie ceną konkurować z innymi oferentami. Starają się zapewnić jak najwyższą jakość, wiedzą bowiem, że tego typu oszczędności znajdą swoje odbicie w trakcie eksploatacji, powodując zwiększenie kosztów utrzymania danej infrastruktury.
Transakcje typu PPP są skomplikowane i czasochłonne, dlatego w celu zapewnienia prawidłowej realizacji projektu wskazane jest skorzystanie z usług doradców. Jednym z kluczowych czynników powodzenia transakcji przy tego typu projektach jest bowiem proces jej należytego przygotowania. Doradcy mogą pracować zarówno dla sektora publicznego, jak też dla konsorcjum prywatnego, oferując kompleksowy zakres usług. Strona publiczna może zostać wsparta przez doradcę podczas opracowywania studium wykonalności, struktury przetargu i transakcji w fazie marketingu projektu, przeprowadzania przetargu i negocjacjach oraz przy wyborze najlepszej oferty.
