Með milliverðlagningu í skattalegum skilningi er átt við það verð sem tengdir aðilar koma sér saman um að gildi í viðskiptum þeirra í milli. Verðlagning viðskipta milli tengdra aðila getur verið óháð markaðsverði, ólíkt því sem almennt tíðkast í viðskiptum milli ótengdra aðila.
Í lögum um tekjuskatt nr. 90/2003, er að finna í 57. gr. svonefnda armslengdarreglu, sem segir að semji aðilar sín á milli í viðskiptum á hátt sem verulega er frábrugðinn því en almennt gerist í slíkum viðskiptum, skulu verðmæti sem án slíkra samninga hefðu runnið til annars skattaðilans en gera það ekki vegna samningsins teljast honum til tekna. Hafa skattyfirvöld heimild til þess að endurákvarða það verð sem skuli gilda við ákvörðun skattstofna.
Þá er í flestum tvísköttunarsamningum sem Ísland hefur gert við önnur ríki svonefnd armslengdarákvæði í samræmi við 9. gr. OECD módelsins um tvísköttunarsamninga sem tekur á verðlagningu milli tengdra aðila.
Íslensk skattyfirvöld hafi ekki gefið út neinar almennar leiðbeiningar eða verklagsreglur varðandi milliverðlagningu, en ljóst er að athygli skattyfirvalda beinist í ríkara mæli að viðskiptum tengdra aðila, sem er eðlileg afleiðing aukinnar erlendrar fjárfestingar hérlendis, sem og sívaxandi útrásar íslenskra fyrirtækja. Er það og í samræmi við þróunina á alþjóða vettvangi, enda er talið að um 70% heimsviðskipta séu á milli tengdra aðila. Þrátt fyrir að sérstakar reglur hafi ekki verið gefnar út hér á landi gildir hið almenna ákvæði 57. gr. tekjuskattslaganna og leiðbeiningar OECD verða hafðar til hliðsjónar.
Skattyfirvöld um allan heim hafa í auknum mæli orðið aðgangsharðari þegar kemur að milliverðlagningu. Þetta má sjá á því að reglur er varða milliverðlagningu, upplýsingagjöf og kröfur um gögn er staðfesta verðlagninguna er stöðugt verið að herða. Er því ljóst að þetta svið hefur verið að fá aukna athygli og aukið vægi. Þessi þróun hefur haft þau áhrif að mörg ríki hafa lagt aukna áherslu í laga- og reglusetningu í því skyni að vernda skattstofna viðkomandi ríkis. Ein leið til þess er að herða reglur um milliverðlagningu þannig, að fyriræki eigi erfiðara með að færa verðmæti innan tengdra félaga þvert á landamæri og þannig halda verðmætunum innan viðkomandi ríkis. Slíkar einhliða ráðstafanir ríkjanna geta haft neikvæð áhrif á milliríkjaviðskipti og dregið úr hagsæld á viðkomandi svæði.
Vandlega skipulögð milliverðlagning til lengri tíma getur verið meginforsenda þess að ná niður virkri skattprósentu fjölþjóðlegra fyrirtækjasamstæða, auk þess að gefa greinargóða lýsingu á framlegð einstakra eininga innan samsteypunnar og veita mikilvægar upplýsingar um tengda kostnaðarþætti s.s. tolla og virðisaukaskatt. Slík skipulagsvinna er góður vettvangur til málefnalegra skoðanaskipta og upplýsingaöflunar um reksturinn auk þess að vera gott tækifæri til skattalegrar hagræðingar.
Árið 1979 birti OECD fyrst leiðbeiningar um viðskipti tengdra aðila, sem síðan hefur verið þróaðar og betrumbættar alla tíð síðan. Nýjustu reglur OECD sem stuðst er við í dag eru frá 1995. Í flestum aðildarríkjum OECD hafa skattyfirvöld notað armslengdarregluna til viðmiðunar í viðskiptum tengdra aðila. Sumstaðar hefur þessu verið náð með einfaldri tilvísun til leiðbeinandi reglna OECD, en annarsstaðar með ýtarlegum lögum og reglugerðum.
Það er óhætt að segja að það sé mikið og krefjandi starf sem stjórnendur fyrirtækjasamstæða standa andspænis í þessum málum, þ.e. að verðleggja samkvæmt viðurkenndum reglum og útbúa gögn og upplýsingar sem sýna fram á að milliverðlagning í þeirra fyrirtækjum sé í samræmi við regluverk viðkomandi lands. Fleiri og fleiri ríki hafa tekið upp skráningarreglur sem kveða á um að fyrirtæki sýni fram á með skýrum hætti og með viðeigandi gögnum að viðskipti innan samstæðu (tengdra aðila) sé í samræmi við milliverðlagningarreglur. Mörg ríki hafa einnig tekið upp sérstakar reglur um viðurlög í þeim tilgangi að fá fyrirtæki til þess að fylgja þeim skráningarreglum sem upp hafa verið teknar.
Hjá PricewaterhouseCoopers hf. eru starfandi lögfræðingar sem eru sérhæfðir í skattarétti, rekstrarhagfræðingar, endurskoðendur og fjármálaráðgjafar, sem veitt geta hverskonar aðstoð og ráðgjöf við skipulagningu og skráningu viðskipta þar sem þörf er ákvörðunar um milliverðlagningu. Vinnan er gjarnan unnin í samvinnu við sérfræðinga PwC sem staðsettir eru um allan heim, en sem kunnugt er, er PricewaterhouseCoopers stærsta þjónustufyrirtæki á sínu sviði í heiminum með fjölda sérfræðinga í ráðgjöf við fyrirtæki við milliverðlagningu og almenna skattaskipulagningu.
